Granat almandynowy - 4 – 6 razy przy 0,6 MPA (6 barów),
Elektrokorund zwykły 95A i szlachetny 99A:
6 - 10 razy przy ciśnieniu >0,6 MPa,
12 – 17 razy przy ciśnieniu 0,6 MPa,
18 – 20 razy przy ciśnieniu 0,4 MPa,
20 – 25 razy przy ciśnieniu 0,3 MPa,
25 – 30 razy przy ciśnieniu 0,2 MPa.
W przypadku elektrokorundu, pracującego w strumieniu wody podaje się wartości maksymalne (N = 30). Przy obróbce zendry hutniczej, powierzchni utwardzonych, twardych materiałów takich, jak np. widia, należy obniżać trwałość ścierniw No 30 do 40 proc., stosownie do stopnia twardości materiału obrabianego. Podobnie należy korygować N z tytułu zwiększonego ciśnienia powyżej 0,6 MPA. Wyliczenia dla różnych ścierniw mają sens, jeśli będziemy porównywać efekty obróbki strumieniowo-ściernej powierzchni jednakowego materiału o porównywalnym stopniu jego zabrudzenia, ścierniwem o zbliżonej granulacji, przy jednakowym ciśnieniu powietrza wpadającego do takiej samej dyszy, tym samym urządzeniem i przez tego samego operatora.
Wydajność oczyszczania
Wydajność oczyszczania wyrażana w ilości oczyszczonych m2 powierzchni w ciągu 1 godziny – m2/h (opisana szeroko w I cz. artykułu), zależy od bardzo wielu czynników obiektywnych w postaci: twardości ziaren ściernych, kształtu tych ziaren (ostre krawędzie tnące i ostre wierzchołki lub ich brak), zachowywanie ostrych krawędzi ścierniw wielokrotnego użytku przy kolejnych jego nawrotach oraz tworzenie nowych ostrzy ziaren rozbitych, możliwie wysoki ciężar właściwy nadający ziarnu odpowiednio dużą energię kinetyczną. Twardość i czystość wyjściowej materiału obrabianego oraz żądanego stopnia oczyszczania powierzchni, jak też rodzaju operacji technologicznej do wykonania (oczyszczanie, matowanie, utwardzanie, chropowacenie i inne). Do czynników subiektywnych należy rodzaj i stan sprzętu, jego oprzyrządowania, umiejętności operatora sprzętu i jego stan psychofizyczny. Własności ścierniw opisuje tabela 3 opracowana na podstawie danych B. Goldiego i innych autorów. Tabela 4 porównuje koszty oczyszczania kilkoma ścierniwami bez uwzględnienia kosztów pracy, eksploatacji i technicznych. Koszty te będą mniejsze dla ścierniw bardziej wydajnych (mniej ścierniwa i odpadu, transportu, kosztów składowania odpadu i jego utylizacji).
Obliczanie ilości potrzebnego ścierniwa
Zużycie ścierniwa na potrzeby danego kontraktu, wylicza się z podstawowego wzoru:
ZF = Z1 · F [kg na całość] (6)
Gdzie:
ZF - Całkowita wyliczona ilość zużytego ścierniwa na kontrakt w kg;
Z1 - Ilość ścierniwa potrzebna do oczyszczenia 1 m2 oczyszczanej powierzchni uwzględniająca ilość zawróceń w kg/m2
F - całkowita wyliczona powierzchnia danego kontraktu lub detalu podlegająca oczyszczeniu w m2
F – wylicza się znając powierzchnie użytych materiałów hutniczych, zgodnie z wykazem materiałowym załączonym do dokumentacji technicznej lub rysunku technicznego danego detalu lub kontraktu po odjęciu powierzchni nieoczyszczanych (poślizgowych lub niedostępnych dla obróbki strumieniowo–ściernej). Tablice służące do wyliczania powierzchni materiałów hutniczych są dostępne w formie arkuszy kalkulacyjnych dla powszechnie stosowanych wyrobów hutniczych. Można wyliczać powierzchnie na podstawie znajomości tonażu danego rodzaju i wielkości kształtownika lub jego długości. Na końcu sumuje się powierzchnie wszystkie rodzajów kształtowników i blach. Płaskowniki i blachy oblicza się z tabeli blach, po zliczeniu ich łącznej wagi i ciężaru 1 m2 odpowiedniej grubości blachy. Obliczanie zużycia ścierniwa na 1 m2 – ZC - jest wartością przybliżoną i zależną od wielu czynników, które nie wszystkie dadzą się przy tych wyliczeniach uwzględnić. Jakie są to czynniki i w jakim kierunku oddziaływają, opisane jest w części I tego opracowania, omawiającego obróbkę strumieniowo-ścierną.
Z1 - Ilość ścierniwa potrzebna do oczyszczenia 1 m2 oczyszczanej powierzchni uwzględniająca ilość zawróceń w kg/m2;
F - wielkość powierzchni do oczyszczenia w m2;
m - współczynnik uwzględniający rodzaj materiału obrabianego strumieniowo–ściernie (stal zwykła = 1, stal nierdzewna = 1,2, mosiądz 0,9; aluminium 0,7);
o - współczynnik uwzględniający system pracy oczyszczarki (ciśnieniowy = 1, inżektorowy = 1,5);
W - wydajność oczyszczania (WA stali zwykłej o stanie wyjściowym A do stopnia oczyszczania A Sa 2? wg PN EN ISI 8501 – 1) można wziąć z tabeli 1 - m2/h;
N - ilość zawróceń ścierniwa do ponownego obiegu stosując uzupełnianie ścierniwa utraconego (N=1 przy użyciu jednokrotnym);
c - zakładany stopień oczyszczenia (Sa 3= 1; Sa 2? = 1,25; Sa 2 = 3,2; Sa 1 = 8)
p - czystość stanu początkowego wg normy PN EN ISO 8501-1 (dla A = 1,7; dla B = 1,47; dla C = 1,3; dla D = 1 oraz b. grubej zendry i paromilimetrowej grubości warstwy rdzy = 1);
k - postać konstrukcji :
- wielkogabarytowa i pełnościenna = 1;
- konstrukcje kratownicowe z bardzo grubych kształtowników = 1,1;
