Na jakość uzyskanego efektu końcowego oprócz polerowania ma wpływ odtłuszczanie przed dalszą obróbką galwaniczną. Podczas polerowania na detalach pozostają resztki pasty polerskiej, które muszą być ściągnięte przed dalszym np. niklowaniem. Pozostawienie pasty polerskiej - zanieczyszcza kąpiel, a po drugie - w miejscu odrywania się pasty podczas niklowania powstanie "plama" w postaci widocznego materiału podłoża. To dyskwalifikuje detal i źle świadczy o obróbce wstępnej. należy więc odtłuścić produkt wstępnie, w jakimś rozpuszczalniku (np. benzynie ekstrakcyjnej), a następnie przeprowadzić odtłuszczanie elektrolityczne.
Coraz częściej w galwanizerniach stosuje się do odtłuszczania technikę ultradźwiękową. Do wanny galwanicznej z kąpielą odtłuszczającą wkłada się głowicę ultradźwiękową, a na generatorze ultradźwięków ustawia się moc i czas działania. Efekty takiego czyszczenia są bardzo dobre. Pamiętać jednak trzeba, że nie każdy materiał nadaję się do stosowania tej techniki. Ultradźwięki potrafią uszkodzić powierzchnię detalu. Dla małych zakładów rzemieślniczych zakup generatora wraz z głowicą ultradźwiękową jest znacznym wydatkiem, mało kto może sobie na to pozwolić. W takiej sytuacji należy znacznie więcej uwagi poświęcić kontroli podczas obróbki wstępnej. Czystość, czystość i jeszcze raz czystość.
W przypadku wykonywania usługi galwanicznej dla całej partii detali, możemy sobie pozwolić, na to by przeprowadzić testy w celu ustalenia parametrów procesu (opracowanie zawieszki, na której powiesimy detale, ustalenie natężenia prądu niezbędnego do nałożenia warstwy itp.) Nawet, gdy zniszczymy jakiś detal, jest to wkalkulowane w rozpoczęcie produkcji.Zupełnie inaczej sprawa wygląda, gdy dostajemy pojedyncze sztuki do obróbki galwanicznej. W takiej sytuacji nie możemy pozwolić sobie na popełnienie błędu. Od początku do końca wszystko musi być wykonane idealnie. Klasycznym tego przykładem jest odnawianie starych powłok galwanicznych na detalach motocyklowych i samochodowych. Tutaj dostajemy tylko jeden egzemplarz, dostarczony np. przez konesera starych motocykli z żądaniem, by nałożyć nową powłokę. Marginesu błędu nie mamy żadnego. Prace rozpoczynamy od ściągnięcia starych powłok i dopiero wówczas widzimy, z jakim problemem musimy się zmierzyć. Detale często są głęboko porysowane, popękane lub wręcz jakiegoś kawałka brakuje. Tutaj niestety musimy detale prostować (powyginane rury wydechowe, elementy zderzaków), lutować i spawać. Dopiero później przystępujemy do polerowania.
Sam proces niklowania i chromowania jest tutaj najmniej czasochłonny. Detale przed niklowaniem bardzo grubo się miedziuje, a następnie tak nałożoną miedź się poleruje. To jest właśnie przypadek, gdy jesteśmy zainteresowani grubym nałożeniem warstwy (w tym wypadku) miedzi. Miedź wprawdzie "zaleje" nam część nierówności, ale z kolei musimy uważać, by nie zgubić wymiarów. Np. po wykonanej usłudze klient stwierdzi, że nie może wkręci żadnej śrubki ani włożyć sworznia, że nie wspomnę o niemożliwości dokręcenia pokrywy zaworów w silniku, gdyż na krawędziach są zbyt grube narosty, a uszczelka nie jest w stanie tego zniwelować. Dobrze jest wstępnie z klientem uzgodnić, które wymiary są dla niego istotne i dopiero potem, po odpowiednim zabezpieczeniu otworów gwintów itp., przystąpić do nakładania powłok galwanicznych. Przykład takiej usługi można obejrzeć na fot. 2, przedstawiającym klamkę do drzwi samochodowych wykonaną ze stopu cynkowego lub fot. 3 - stalowy bagażnik motocykla.Czasami klienci przynoszą elementy, które nigdy nie miały powłoki galwanicznej. Oni jednak chcą mieć coś nietypowego, co się ładnie prezentuje. Przykład widoczny na fot. 4., przedstawiającym aluminiową pokrywę zaworów do samochodu BMW czy fot. 5 - aluminiowy dekiel do silnika motocykla.
Aluminiowy dykiel do silnika motocykla
Galwanoplastyka - powłoka galwaniczna na nietypowym materiale (np swieca ozdobna na którą została nałozona gruba warstwa miedzi.)
Galwanoplastyka - wykonanie kopii sprzączki do pasa francóskich kirasjerów XVI w.
Wszelkie prace związane z regeneracją starych części są bardzo czasochłonne i wymagają ogromnego doświadczenia w zakresie obróbki galwanicznej. Mówimy tutaj bardziej o sztuce galwanicznej niż o zwykłej galwanizacji. Często oczekiwania klienta są takie, by detal wyglądał lepiej niż gdyby był nowo kupiony.
W praktyce galwanicznej możemy spotkać się z zupełnie nietypowymi zamówieniami, obejmującymi bardziej zakres galwanoplastyki niż klasycznej galwanizacji. Doświadczony galwanizer powinien sprostać takiemu zadaniu. Galwanoplastyka pozwala nam m. in. uzyskać powłokę galwaniczną na nietypowym materiale podłoża. Przykład można obejrzeć na fot. 6, przedstawiającym zwykłą świecę ozdobną, na którą została nałożona gruba warstwa miedzi. Oczywiście powierzchnia świecy została wstępnie przygotowana (uszczelniono i utwardzono powierzchnię wosku). Następnie nałożono ręcznie warstwę przewodzącą - w tym przypadku była to farba na bazie srebra. Tak przygotowaną świecę poddano długotrwałemu miedziowaniu, a następnie sztucznie postarzono miedź, co wywołuje wrażenie, jak gdyby świecę wykuto z miedzi. Tą technologią można wykonywać cały szereg wyrobów.
