Aplikacje do sproszkowanej porcelany firmy Nordson
Pewna ilość wyładowań elektrycznych pomiędzy cząstkami farby podczas procesu malowania jest zjawiskiem normalnym. Podczas transportu z podajnika do aplikatora cząstki farby ładują się w wyniku tarcia o siebie. Jeżeli zjawisko to przybiera na sile i staje się uciążliwe to prawdopodobnie jest spowodowane przez wilgoć zawartą w powietrzu lub farbie. W sytuacjach ekstremalnych dochodzi do spiekania się cząstek proszku w wyniku wzrostu temperatury podczas wyładowań, co może doprowadzić do zapychania się przewodów i problemów z jakością napylania. W sytuacji, gdy farba spieka się na elementach wysokonapięciowych aplikatora może dojść do ich uszkodzenia i obniżenia efektywności ładowania.
Zanieczyszczenia
Zmiana koloru, czy rodzaju farby jest operacją krytyczną dla procesu malowania. Często dochodzi do zanieczyszczenia jednej farby drugą. O ile farby są w podobnym odcieniu i jednorodne pod względem składu chemicznego to problem nie jest duży. Są jednak sytuacje, gdzie ułamek procenta zawartości jednej farby w drugiej powoduje całkowitą zmianę wyglądu powłoki i w wyniku przestój lakierni. Aby uniknąć problemu zanieczyszczania farb podczas zmiany napylanej farby należy oczyścić bardzo dokładnie wszystkie zespoły mające kontakt z farbą: kabinę natryskową, system odzyskowy, podajnik farby, eżektory, węże transportujące proszek, aplikatory.
Iskrzenie i wyładowania
Istnieją trzy przyczyny iskrzenia i wyładowań spowodowanych działaniem sprzętu natryskowego:
Najczęstszą przyczyną iskrzenia jest niedostateczne uziemienie. Elementy niewłaściwie uziemione magazynują ładunki elektrostatyczne, które po przekroczeniu pewnego potencjału inicjują wyładowanie elektryczne do najbliżej znajdującej się uziemionej powierzchni (kabiny natryskowej, aplikatora, operatora sprzętu). Wyładowanie może być przyczyną pożaru i dlatego też właściwe uziemienie daje pewność bezpiecznej pracy w malarni. Jak już wspomniano, opór do uziemienia wszystkich zespołów biorących udział w procesie malowania powinien być niższy niż 1 M?. Wartości wyższe świadczą o konieczności przeprowadzeniu przeglądu sprzętu w celu przywrócenia właściwych uziemień.
2.Przyczepność farby
Przyczepność powłoki proszkowej do podłoża jest czynnikiem decydującym o właściwej ochronie mechanicznej i chemicznej pokrywanego detalu. W sytuacji, gdy przyczepność nie jest taka jakiej się spodziewamy często szukamy problemu po stronie jakości farby. Jednak to nie farba jest główną przyczyną tych problemów. Możemy wymienić dwa najczęstsze powody złej przyczepności powłoki proszkowej do podłoża:
Przygotowanie powierzchni przed malowaniem jest czynnikiem decydującym o własnościach użytkowych detalu po nałożeniu powłoki proszkowej. Inne przygotowanie jest potrzebne dla elementów stalowych, inne dla metali lekkich jak np. stopy aluminium. Różnią się również procesy przygotowania powierzchni w zależności od planowanego zakresu zastosowań. Ze względu na przyczepność farby do podłoża ważne są trzy elementy:
Większość zabiegów przygotowania powierzchni ma na celu podwyższenie odporności korozyjnej detalu po nałożeniu powłoki proszkowej. Fosforanowanie stali, czy chromianowanie stopów aluminium przedłuża żywotność powłoki. Dla właściwej przyczepności farby jest jednak przede wszystkim konieczne zapewnienie czystości pokrywanej powierzchni. Wszelkie pozostałości tłuszczu, luźnej rdzy, chłodziw po obróbce skrawaniem muszą być usunięte. Powierzchnia detalu musi być wolna od wszelkich nalotów i pozostałości po obróbce chemicznej. W innym przypadku farba proszkowa nie zwilży właściwie powierzchni podłoża i nie będzie właściwie przylegać.
Rozwinięcie powierzchni detalu przed malowaniem poprzez obróbkę mechaniczną, czy chemiczną ma pozytywny wpływ na przyleganie powłoki. Na powierzchniach gładkich i wybłyszczonych jak np. polerowana stal nierdzewna problemy z dobrym przyleganiem powłok proszkowych będą pojawiać się zawsze.
Utwardzanie powłoki proszkowej polega na termicznie wspomaganym sieciowaniu zawartych w napylonej farbie żywic. Przerwanie sieciowania w wyniku skrócenia procesu utwardzania, bądź niedotrzymanie wymagań temperaturowych jest przyczyną złej przyczepności powłoki do podłoża. Farba proszkowa osiąga zakładane własności mechaniczne po zakończeniu procesu sieciowania. Farby nieutwardzone właściwie są szkliste, kruche, odpryskują od podłoża nawet przy lekkim uderzeniu. Dla właściwego utwardzenia farby proszkowej konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń producenta odnośnie temperatury jak i czasu procesu. Należy pamiętać również, że czas utwardzania dotyczy przedziału czasu od momentu nagrzania się pomalowanego detalu do wymaganej temperatury do chwili zakończenia procesu utwardzania.
