Karty charakterystyki są bezpłatnie przekazywane odbiorcom preparatów niebezpiecznych, najpóźniej w dniu pierwszej dostawy. Odpowiedzialne są za to osoby wprowadzające do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancje/preparaty niebezpieczne.
Natomiast osoby, które stosują substancje/preparaty niebezpieczne (np. w lakierniach) muszą zapoznać się z kartą charakterystyki i podjąć niezbędne działania zapobiegające powstaniu zagrożenia dla zdrowia człowieka lub środowiska (art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o substancjach i preparatach chemicznych).
W załączniku do w/w rozporządzenia znajduje się wykaz substancji istniejących, które posiadają klasyfikację urzędową podawaną w karcie charakterystyki. Rozporządzenie to wdraża postanowienia dyrektywy 2001/59/WE z dnia 6 sierpnia 2001 roku dostosowującej do postępu technicznego po raz dwudziesty ósmy (28 ATP) dyrektywę 67/548/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych dotyczących klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 225 z 21.08.2001). Jednak w niedługim czasie rozporządzenie to zostanie znowelizowane, gdyż w niektórych krajach Unii Europejskiej obowiązuje już 29 poprawka do dyrektywy 67/548/EWG tj. dyrektywa z dnia 29 kwietnia 2004 roku Nr 2004/73/WE. Natomiast Polska i inne kraje unijne mają czas do końca października bieżącego roku, żeby wdrożyć postanowienia tej dyrektywy. Zmiana niniejszego rozporządzenia będzie wiązała się ze zmianą klasyfikacji urzędowej niektórych substancji.
Wymóg ustawowy dotyczący oznakowania preparatów niebezpiecznych (w tym produktów lakierniczych) znajduje się w art. 25 ustawy:
Natomiast szczegółowe wymagania odnośnie etykiet ostrzegawczych regulowane są ww. rozporządzeniami, w których dokładnie zostało opisane co powinno znaleźć się na etykiecie ostrzegawczej, jakie wymiary taka etykieta powinna posiadać oraz wiele innych istotnych informacji w tym zakresie.
Substancje i preparaty chemiczne podlegają klasyfikacji pod względem stwarzanych przez nie zagrożeń dla zdrowia człowieka lub dla środowiska, z określeniem kategorii zagrożenia. W przypadku braku klasyfikacji urzędowej dla substancji istniejącej (czyli jeżeli taka substancja nie jest wymieniona w wykazie substancji niebezpiecznych wraz z klasyfikacją i oznakowaniem) wówczas producenci, dystrybutorzy i importerzy wprowadzający do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej takie substancje są obowiązani do zebrania wiarygodnych informacji o stwarzanych przez nie zagrożeniach dla zdrowia człowieka i dla środowiska, wynikających z ich swoistych właściwości fizykochemicznych i biologicznych, i udostępniania tej informacji odbiorcom tych substancji na zasadach określonych w ustawie.
