Ustawa o substancjach i preparatach chemicznych dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich:
Produkty lakiernicze, a w szczególności te, które sklasyfikowane są jako niebezpieczne muszą posiadać kartę charakterystyki. Zgodnie z definicją podaną w art. 5 ust. 1 ustawy karta charakterystyki substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego, stanowi zbiór informacji o niebezpiecznych właściwościach substancji lub preparatu oraz zasadach i zaleceniach ich bezpiecznego stosowania. Jest przeznaczona przede wszystkim dla użytkowników prowadzących działalność zawodową w celu umożliwienia im podjęcia w miejscu pracy środków niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia człowieka i środowiska.
Karta charakterystyki preparatu niebezpiecznego powinna być zgodna z wymogami zawartymi w w/w rozporządzeniach Ministra Zdrowia z dnia 3 lipca 2002 r. oraz z dnia 14 grudnia 2004 roku, gdzie znajdują się bardzo szczegółowe wytyczne odnośnie informacji, jakie muszą znaleźć się w karcie charakterystyki. Rozporządzenia te są w pełni zgodne z dyrektywami unijnymi w sprawie karty charakterystyki, czyli dyrektywą 91/155/EWG z dnia 5 marca 1991 r. określającą i ustanawiającą szczegółowe uzgodnienia dotyczące systemu szczególnych informacji o preparatach niebezpiecznych w związku z wykonaniem art. 10 dyrektywy 88/379/EWG (Dz. Urz. WE L 76 z 22.03.1991) oraz dyrektywą 2001/58/WE z dnia 27 lipca 2001 r. zmieniającą po raz drugi dyrektywę 91/155/EWG określającą i ustanawiającą szczegółowe uzgodnienia dotyczące systemu szczególnych informacji o preparatach niebezpiecznych w związku z wykonaniem art. 14 dyrektywy 99/45/WE oraz odnosząca się do substancji niebezpiecznych w związku z wykonaniem art. 27 dyrektywy 67/548/EWG (karty charakterystyki) (Dz. Urz. WE L 212 z 07.08.2001). Karta charakterystyki składa się z 16 następujących punktów:Karta charakterystyki powinna być sporządzona w języku polskim, a w przypadku dostarczania karty charakterystyki odbiorcy mającemu siedzibę na terytorium innych państw członkowskich UE oraz Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w kartach charakterystyki uwzględnia się, na życzenie odbiorcy, wymagania przepisów krajowych obowiązujących w tym państwie.
W karcie charakterystyki powinny znaleźć się informacje obejmujące każde zagrożenie, wyróżnia się przypadki, gdy osoba sporządzająca kartę charakterystyki nie posiada pewnych informacji oraz przypadki, gdy istnieją negatywne wyniki badań.
Niezamieszczenie wymaganej informacji w karcie jest możliwe w przypadkach, gdy informacja na temat pewnych właściwości nie jest potrzebna.
Natomiast z uwagi na szeroki zakres właściwości substancji i preparatów, w niektórych przypadkach niezbędne może okazać się zamieszczenie w karcie charakterystyki dodatkowej informacji.
Należy pamiętać, że niedopuszczalne jest stosowanie w działalności zawodowej substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych bez posiadania karty charakterystyki, o czym mówi art. 5 ust. 2 ustawy. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks Pracy (Dz.U.98.21.94 z późniejszymi zmianami) również występuje zapis, iż niedopuszczalne jest stosowanie niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów chemicznych bez posiadania aktualnego spisu tych substancji i preparatów oraz kart charakterystyki, a także opakowań zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem.
