Emisja substancji do powietrza z procesu powlekania metali
Zgodnie z art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska (jednolity tekst Dz.U. z 2008 r. nr 25, poz. 150 z późniejszymi zmianami), w każdej technologii stosowanej w nowo uruchamianych lub zmienianych w sposób istotny instalacjach i urządzeniach należy uwzględnić różnorodne wymagania.
Do wymogów zalicza się:
- stosowanie substancji o małym potencjale zagrożeń,
- efektywne wytwarzanie oraz wykorzystanie energii,
- zapewnienie racjonalnego zużycia wody i innych surowców oraz materiałów i paliw,
- stosowanie technologii bezodpadowych i małoodpadowych oraz możliwość odzysku powstających odpadów,
- rodzaj, zasięg oraz wielkość emisji,
- wykorzystywanie porównywalnych procesów i metod, które zostały skutecznie zastosowane w skali przemysłowej,
W rzeczywistości ze spełnieniem ww. wymagań jest bardzo różnie. Stosowanie substancji o małym potencjale zagrożeń nie zawsze jest w branży obróbki powierzchni możliwe. Bardzo ważna jest tutaj świadomość i wiedza na temat możliwych zagrożeń, jakie powodują stosowane substancje. Zdarza się, że personel zakładu uważa, iż stosowanie lakierów wodorozcieńczalnych zapewnia wysoki stopień redukcji emisji u źródła i to powinno wystarczyć. Niestety, tak nie jest, gdyż oprócz tych lakierów, stosowane są przecież i inne materiały, takie jak: szpachlówki, podkłady, lakiery rozpuszczalnikowe, utwardzacze i rozcieńczalniki. Szczególną uwagę należy zwrócić na te ostatnie. Gospodarka rozcieńczalnikami bywa, niestety, często poza kontrolą. Szczególnie dotyczy to mycia narzędzi acetonem, rozcieńczalnikiem nitro czy rozcieńczalnikiem poliuretanowym.
Oprócz emisji ww. substancji z rozcieńczalników stosowanych do mycia narzędzi, występuje również emisja tych samych substancji podczas odtłuszczania powierzchni metali, stosowania podkładu i lakieru rozcieńczalnikowego. Podczas stosowania szpachlówek na pewno emitowany będzie do powietrza styren. W technologii powlekania metali bardzo częstą operacją jest szlifowanie powierzchni. W trakcie szlifowania powstają pyły, które mogą zawierać bar, cynk, ołów, chrom. W tym wypadku substancje te będą znajdowały się w odpadach, gdyż najczęściej są zatrzymywane w dostawnych pochłaniaczach pyłu i na filtrach stosowanych w układach wentylacji nawiewno-wywiewnej. Odpady pyłu muszą być oczywiście przekazane do unieszkodliwienia do uprawnionej firmy posiadającej wymagane zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie tego rodzaju odpadu.
Następną bardzo ważną sprawą dotyczącą emisji gazów lub pyłów do powietrza jest monitorowanie zmian zachodzących w obrębie rodzajów stosowanych materiałów technologicznych, jak i parametrów emisji. Pamiętajmy, że jeżeli zakład otrzyma pozwolenie na wprowadzanie pyłów lub gazów do powietrza ważne na 10 lat, nie oznacza to, że w przypadku zmian technologicznych pozwolenie to będzie ważne. Dlatego też dział zaopatrzenia powinien wszelkie zmiany konsultować z osobą zajmującą się ochroną środowiska w danym zakładzie. Dokonanie zmiany, we właściwym czasie, wydanego wcześniej pozwolenia - decyzji sprawi, że w razie kontroli przeprowadzanej przez WIOŚ unikniemy naruszeń przepisów w zakresie ochrony środowiska, a tym samym unikniemy ryzyka cofnięcia wydanej wcześniej decyzji.






