• Reklama
    A1 - Kabe 12.02-12.02 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 tiger-coating 18.08.2022-24.01.2023 Julian przedłużony do końca 2025

    Aktualności i przegląd rynku

    Wydanie nr: 6(44)/2006

    Aktualności i przegląd rynku

    Ekologia i Ochrona Zdrowia

    ponad rok temu  01.11.2006, ~ Administrator,   Czas czytania 7 minut

    Strona 1 z 2

    Klasyfikacja przestrzeni niebezpiecznych

    Punktem wyjścia do klasyfikacji przestrzeni niebezpiecznych jest stwierdzenie, że farba proszkowa używana w trakcie napylania we wnętrzu kabiny tworzy pyłową atmosferę wybuchową. Prawidłowa klasyfikacja przestrzeni wymaga podejścia probabilistycznego do procesu napylania, polegającego na przeprowadzeniu możliwie pełnej oceny ryzyka w oparciu o prawdopodobieństwo występowania pyłowej atmosfery wybuchowej. Przybliżona wartość prawdopodobieństwa występowania pyłowej atmosfery wybuchowej w trakcie napylania umożliwi dokonanie klasyfikacji na strefy zagrożenia wybuchem. Rzadko się zdarza, aby na podstawie prostego sprawdzenia projektu lub pobieżnych oględzin linii napylania można było zadecydować, jakie części przestrzeni zajmowane przez elementy linii mają być zakwalifikowane do stref zagrożenia wybuchem. Koncepcję podziału przestrzeni na strefy przedstawiono na rys. 1. W rozpatrywanym przypadku we wnętrzu kabiny strefie zagrożenia wybuchem 22 znajduje się operator z ręcznym zestawem oraz automatyczny zestaw. Na podstawie oceny ryzyka powinny być wyznaczone strefy zagrożenia wybuchem we wnętrzu i wokół otworów technologicznych kabiny napylania oraz we wnętrzu instalacji min. zamkniętego systemu odzyskiwania 6.

    369qwe3.jpg

    Rys. 1. Kabina, w której wnętrzu znajduje się operator z ręcznym zestawem i automatyczny zestaw. W takim przypadku warunkiem dla zapewnienia bezpieczeństwa jest, że średnia prędkość powietrza we wnętrzu kabiny nie powinna być mniejsza niż 0,3 m/s.

    Strefy zagrożenia wybuchem

    W normie EN 12921 podany jest przykład stref zagrożenia wybuchem farby proszkowej. W takim przypadku przyjmowany jest umowny zasięg stref zagrożenia wybuchem bez uwzględniania parametrów charakteryzujących stosowaną farbę proszkową. Nie zaleca się jednak mechanicznego przenoszenia tego przykładu do praktyki, zwłaszcza w przypadku rozbudowanych linii napylania. W indywidualnej ocenie ryzyka powinno uwzględniać się maksymalną ilość farby proszkowej emitowanej do wnętrza kabiny w jednostce czasu i minimalny przepływ powietrza wyciąganego z wnętrza kabiny. Każdorazowo mechanizm formowania się obłoków farby proszkowej zależy od wielu czynników związanych z samą farbą proszkową, instalacją napylania oraz stanem powietrza używanego do wentylacji mechanicznej. Ponadto, powinno uwzględniać się możliwość unoszenia do góry niezwiązanych osiadłych warstw farby proszkowej (w tym drobnych frakcji o wielkości poniżej 10-8 m wskutek przypadkowych zawirowań powietrza wewnątrz kabiny). Jest to sposób obliczeniowy.

    369qwe2.jpg

    Rys. 2. Częściowo zamknięta kabina z różnymi zestawami napylania. Średnia prędkość powietrza (mierzona w pionie w każdym otworze kabiny napylania) powinna być przynajmniej 0,4 m/s, a minimalna prędkość powietrza 0,3 m/s.

    Granice stref zagrożenia wybuchem są granicami umownymi. W kabinie w trakcie napylania wyszczególnione powinny być dwie strefy zagrożenia wybuchem jak na rys. 2. Strefami tymi są:

    • Strefa 20: przestrzeń, w której niebezpieczna pyłowa atmosfera wybuchowa utworzona przez chmurę farby proszkowej w powietrzu jest obecna ciągle lub przez długi okres, albo często, i mogą być formowane warstwy farby proszkowej o nieznanej albo nadmiernej grubości. W instalacji napylania mogą to być następujące miejsca:

    • wewnętrzna objętość zamkniętego systemu odzyskiwania farby proszkowej (wnętrze zestawu filtracyjno-wentylacyjnego, jakim może być cyklon, otoczenie materiału filtracyjnego),

    • wnętrze instalacji do transportu farby proszkowej (pojemnik przygotowania farby proszkowej),

    • mała bryła geometryczna między wylotem pistoletu do napylania a powierzchnią przedmiotu obrabianego.

    W tym artykule zastosowane oznaczenie na rysunkach strefy 20 jako poz. 2 i oznakowanie tej części przestrzeni kolorem czerwonym.

    • Strefa 22: przestrzeń, w której wystąpienie niebezpiecznej pyłowej atmosfery wybuchowej uformowanej przez chmurę farby proszkowej nie jest prawdopodobne w trakcie napylania, ale jeżeli się to zdarzy, to będzie trwać jedynie w bardzo krótkim okresie, lub w którym występuje osiadanie warstw palnej farby proszkowej. Miejsca instalacji napylania, w których które powinny być zaklasyfikowane jako strefa 22:

    • wewnętrzna przestrzeń kabiny,

    • zewnętrzna przestrzeń w promieniu 1 m od stałych otworów funkcjonalnych kabiny (otwory te w przypadku wadliwego działania systemu wentylacji mogą być źródłem emisji pyłowej atmosfery wybuchowej),

    • otoczenie instalacji do transportu farby proszkowej pracującej z nadciśnieniem, która może ulegać rozszczelnieniu, np. połączenia giętkie o słabej wytrzymałości itp.,

    • otwarte systemy odzyskiwania farby proszkowej,

    • składowiska pojemników zawierających farbę proszkową.

    Oznaczenie strefy 22 zastosowane na rysunkach umieszczonych w niniejszym artykule to poz. 3 i oznakowanie tej części przestrzeni kolorem niebieskim.

    Ochrona zdrowia

    Należy przeciwdziałać nadmiernemu wdychaniu farby proszkowej poprzez zastosowanie odpowiednio skutecznej wentylacji mechanicznej – przewietrzanie pionowe. Zapobieganie wdychaniu farby proszkowej poprzez zastosowanie wentylacji mechanicznej musi być tak dobrane, aby już podczas projektowania kabiny uwzględnić następujące założenia dotyczące kierunku strumienia powietrza i odpowiednie procedury służące nakładaniu powłoki: