Aktualności i przegląd rynku

Instalacje lakierni wymagają przeważnie pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów lub pyłów albo pozwoleń zintegrowanych. Za brak wymaganego pozwolenia, na podstawie art. 292 ustawy prawo ochrony środowiska, od 1 stycznia 2009 roku, podmiot korzystający ze środowiska ponosi opłaty podwyższone o 500 proc.

Obowiązujące jednostkowe stawki opłat za 2009 rok zostały opublikowane w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 14 października 2008 roku w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska [Dz. U. Nr 196, poz. 1217]. W poniższej tabeli przedstawiono, na podstawie załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, przykłady jednostkowych stawek opłat za niektóre gazy wprowadzane do powietrza z lakierni obowiązujące w 2009 roku. Instalacje lakierni wymagają przeważnie pozwolenia na wprowadzanie do powietrza gazów lub pyłów albo pozwoleń zintegrowanych. Za brak wymaganego pozwolenia, na podstawie art. 292 ustawy prawo ochrony środowiska, od 1 stycznia 2009 roku, podmiot korzystający ze środowiska ponosi opłaty podwyższone o 500 proc. Oznacza to, że zamiast stawki za emisję do powietrza 1 kg ksylenu 1,20 zł, musimy przyjąć stawkę podwyższoną - 7,20 zł. Gdy emisja ksylenu za pierwsze półrocze 2009 r. wyniesie 1000 kg, to zapłacimy 7200 zł zamiast 1200 zł. Ustalając rodzaje gazów, za które należy wnieść opłatę należy pamiętać, że w tabeli A załącznika nr 1 do Rozporządzenia Rady Ministrów z 14 października 2008 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska nie są wymienione wszystkie rodzaje gazów. Niektóre z nich są umieszczone w odpowiedniej grupie. I tak, np. dla acetonu przyjmiemy stawkę odpowiednią dla ketonów i ich pochodnych z Lp. 5 wynoszącą 1,06 zł/ kg.

Dla wcześniej podanego jako przykład ksylenu stawkę przyjmujemy jak dla węglowodorów aromatycznych z Lp. 63 czyli 1,20 zł/kg. Jednak dla benzenu stawka jest określona w Lp. 10 i wynosi 7,22 zł/kg. Oznacza to, że nie możemy przyjąć dla benzenu stawki jak dla węglowodorów pierścieniowych i aromatycznych. W przypadku instalacji lakierni objętych standardami emisyjnymi, w których prowadzone są pomiary emisji możemy przyjąć, według Lp. 57, stawkę jednostkową - dla substancji organicznych w postaci gazów i par, w tym lotnych związków organicznych, w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny - w wysokości 5,29 zł/ kg. Tylko bardzo dokładna analiza rodzajów emitowanych gazów pozwoli uniknąć błędów, które mogą zostać zauważone w urzędzie marszałkowskim dopiero po jakimś czasie i przyczynią się do konieczności zapłaty dodatkowych odsetek. Prawidłowo sporządzony „Wykaz zawierający informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat” należy przesłać, w wyżej podanych terminach, nie tylko do właściwego urzędu marszałkowskiego, ale również do właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Czyli ww. wykaz sporządzamy w trzech egzemplarzach, z których dwa wysyłamy a jeden pozostawiamy w archiwum razem z wcześniej sporządzoną własną ewidencją danych i przechowujemy przez okres pięciu lat.

Dodatkowo wyjaśniam, że według art. 3 pkt. 20 ustawy prawo ochrony środowiska podmiotem jest:

- przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a także osoby prowadzące działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie upraw rolnych, chowu lub hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego oraz osoby wykonujące zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki,

- jednostka organizacyjna niebędąca przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej,

- osoba fizyczna niebędąca podmiotem, o którym mowa w powyższych punktach, korzystająca ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie ze środowiska wymaga pozwolenia.

Nie ma więc wątpliwości, że przedsiębiorcy prowadzący lakiernie, zakłady meblarskie, tartaki, zakłady produkcji okien i drzwi, warsztaty lakiernicze, zakłady produkcji materiałów lakierniczych, zakłady obróbki metali, zakłady produkcji płyt drewnopochodnych, zakłady obróbki drewna i wiele innych, mają obowiązek posiadać stosowne pozwolenia i ustalać we własnym zakresie opłaty za korzystanie ze środowiska.

Opłat nie wnosi się jedynie w przypadku tych rodzajów korzystania ze środowiska, dla których półroczna wysokość wnoszona na rachunek urzędu marszałkowskiego nie przekracza 400 zł. Kwota ta może, w drodze aktu prawa miejscowego, zostać podwyższona maksymalnie o 50 proc. Jednak rzadko się zdarza, aby sejmik województwa z tego prawa skorzystał. Należy pamiętać, że mimo braku konieczności uiszczenia opłaty omawiany wykaz należy przesłać do ww. urzędów.

Aurora Niesiołowska