Aktualności i przegląd rynku

Oczywiście tutaj jako niezbędnym wyposażeniem jest amperomierz cęgowy do pomiaru prądu stałego bezpośrednio na zawieszce, ale ważne jest by mieć możliwość nastawienia żądanego prądu na prostowniku. My w tym celu zastosowaliśmy dodatkowy standardowy bocznik na przewodzie doprowadzającym prąd do wanny (fot. 3). Jest to bocznik 150A, co oznacza, że przepływający przez niego prąd 150A powoduje, iż mamy na nim spadek napięcia 60mV. I właśnie to napięcie jest mierzone do odpowiedniego woltomierza tablicowego. W handlu powszechnie są dostępne boczniki z odpowiednim miernikiem. My zastosowaliśmy do tego bocznika, zamiast miernika analogowego, miernik cyfrowy - fot. 4. Zrobiliśmy to z dwóch powodów. Po pierwsze woltomierz cyfrowy jest wygodniejszy w odczytywaniu, a po drugie posiada możliwość przeskalowania. Chodzi o to, że tego typu prostowniki znajdują się u nas nie przy wannach tylko w innym pomieszczeniu ze względu na warunki pracy. Mniejsza wilgotność powietrza, mniejsza korozja, no i oczywiście większe bezpieczeństwo. Tablica sterująca tym prostownikiem znajduje się koło wanny galwanicznej. W przypadku zastosowania miernika analogowego przy długim przewodzie doprowadzającym sygnał mamy spadki napięć. Wówczas powstają różnice pomiędzy wskazaniami miernika a rzeczywiście płynącym prądem. Miernik cyfrowy pozwolił nam tak doregulować wskazania wyświetlacza, że wartość odczytywana bardzo dobrze pokrywa się ze wskazaniami amperomierza cęgowego mierzącego prąd bezpośrednio na zawieszce. Był jeszcze jeden aspekt, który wpłynął na zastosowanie tego typu miernika.

Cyfry są duże, w kolorze czerwonym, widoczne z daleka. Doszliśmy do wniosku, że podczas obsługi kilku wanien galwanicznych na raz wskazania mierników muszą wyć widoczne z odległości „na pierwszy rzut oka”. W przypadku jakichkolwiek problemów można zareagować natychmiast. Same boczniki wykorzystujemy również do pomiaru ilości ładunku amperogodzin, jakie przepłyną przez wannę. Chodzi tutaj o problem związany z uzupełnianiem dodatków wybłyszczających stosowanych do kąpieli galwanicznych. Dodatki te zużywają się podczas procesu galwanizacji. Chcąc utrzymać połysk na zadanym poziomie musimy systematycznie je uzupełniać. Dostawca dodatków wybłyszczających podaje ich zużycie na określoną ilość amperogodzin, np. na 10 000Ah. Problem polega na tym, kiedy należy je dodać do wanny. Sama optyczna ocena stopnia połysku powłoki nie wystarcza, jest to ocena dosyć subiektywna. W tej sytuacji posiłkujemy się miernikiem amperogodzin. Na fot. 5 widać miernik amperogodzin, którym określamy ile ładunku przepłynęło przez wannę. Miernik ma możliwość zadania określonego ładunku. Po przepłynięciu tegoż ładunku przez wannę włącza się sygnalizacja (dzwonek) w mierniku. Dodatkowo tego typu mierniki mają możliwość włączenia obwodu, który np. automatycznie włączy pompę dozującą i zostanie podana odpowiednia ilość dodatku do kąpieli galwanicznej.

Trochę inne wykorzystanie miernika amperogodzin jest pokazane na fot. 6. Jest to zasilanie kąpieli do złocenia. Miernik służy tutaj jako element określający ilość złota, które jest wydzielane z kąpieli. W przypadku złota, które jest bardzo drogie jako powłoka, należy dokładnie określać ile trzeba go wydzielić na danej powierzchni. Przy znanej wydajności procesu złocenia zadanej powierzchni i grubości złota, jaką chcemy osadzić, wyliczamy ile amperosekund musi przepłynąć przez wannę. Po przepłynięciu zadanej ilości amperosekund miernik sam rozłączy obwód zasilający wannę. W ten sposób osadzimy na detalu dokładnie zadaną ilość złota. Oczywiście do miernika obrałem odpowiedni bocznik. Jest to zwykły kawałek drutu oporowego. Następnie, za pomocą prostownika ze stabilizacją prądu oraz stopera, określiłem ilość amperosekund na jedną działkę miernika. Okresowe pomiary zawartości złota w kąpieli pokrywają się z teoretycznymi wyliczeniami, które uzyskuję na podstawie ilości ładunku, jaki przeszedł przez wannę. Czyli zastosowana metoda jest słuszna a jednocześnie zapewnia duży komfort pracy. Nie da się nałożyć złota za mało, czy za dużo. Dokładnie tyle ile chcemy i ile chce klient.

Kolejnym ważnym elementem wyposażenia każdej galwanizerni są grzałki do podgrzewania kąpieli. Czasami można spotkać system wężownic, którymi ogrzewa się kąpiele. Najczęściej jednak stosuje się grzałki elektryczne. Bardzo wygodny sposób pozwalający jednocześnie dokładnie sterować temperaturą kąpieli. Ja w swojej praktyce wykorzystuję trzy rodzaje grzałek: 1 - spirala w pancerzu porcelanowym; 2 - spirala w pancerzu ze stali nierdzewnej; 3 - rurkowe ze stali nierdzewnej. Grzałki porcelanowe są stosowane do kąpieli kwaśnych, natomiast stalowe do kąpieli zasadowych. W pancerzu stalowym bądź porcelanowym znajduje się specjalny wkład grzejny, gdzie spirala grzejna rozpięta jest na specjalnych krążkach szamotowych – fot. 7. Zaletą takiego układu jest dobra wymiana ciepła z pancerzem, ale są też i wady. Grzałka pracuje pionowo i zauważyliśmy, że z czasem pod wpływem ciepła następuje zsuwanie się spirali, co w efekcie powoduje zwarcie i przepalenie. Przy czym często kontakt elektryczny na zwojach spirali jest zachowany. Efektem tego jest to, że nagle mamy kłopoty z dogrzaniem kąpieli, nagrzewa się ona bardzo długo do zadanej temperatury. Diagnostyka takiej grzałki w momencie, gdy jest ona zamontowana w wannie jest kłopotliwa. My rozwiązaliśmy ten problem w następujący sposób. Do grzałki jest doprowadzany prąd za pomocą czterech przewodów ale tak, że możemy wykonać pomiar natężenia prądu za pomocą amperomierza cęgowego na każdym przewodzie.