Efekty włączenia TRI do aneksu XIV Rozporządzenia REACH
Trichloroetylen jest używany zwłaszcza w precyzyjnym myciu części w różnych gałęziach przemysłu, takich jak sprzęt lotniczy czy medyczny. Rozpuszczalnik ten został zarejestrowany w Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) zgodnie z postanowieniami unijnego rozporządzenia REACH (REACH oznacza Rejestracja, Ocena i Autoryzacja Chemikaliów - ang. Registration, Evaluation and Authorization of Chemicals).
Biorąc pod uwagę dostarczone dane dotyczące zagrożeń, użycia, niebezpieczeństwa i wystawienia się na działanie, TRI został zaklasyfikowany jako substancja stanowiąca bardzo duże zagrożenie (SVHC). Dlatego też TRI został włączony do aneksu XIV do rozporządzenia REACH. Oznacza to, że w przyszłości jakiekolwiek użycie tego rozpuszczalnika będzie, z zasady, niemożliwe we wszystkich krajach członkowskich UE oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EEA) po tzw. dacie wycofania 21 kwietnia 2016 r. (36 miesięcy po włączeniu substancji do aneksu XIV). Z tego powodu użytkownicy stoją przed wyzwaniem zastąpienia TRI innym odpowiednim środkiem lub procesem myjącym. Jeśli zamiana jest niemożliwa z powodów technicznych lub ekonomicznych, użytkownik musi wystąpić do ECHA o autoryzację. Aplikacja ta musi zostać wypełniona najpóźniej do 21 października 2014 r.

Szerokie wsparcie dla zastąpienia TRI
Jako że podstawowym celem REACH jest zastąpienie wszystkich substancji sklasyfikowanych jako SVHC, zastąpienie TRI jest priorytetem. W kontekście wyboru i oceny odpowiedniej alternatywy, Dürr Ecoclean GmbH kompleksowo wspiera użytkowników. Z jednej strony bogate portfolio rozwiązań dla wszystkich alternatywnych środków myjących pozwala niezależnie doradzić użytkownikom różnych technologii. Z drugiej, ścisła współpraca z producentami rozpuszczalników oraz środków myjących na bazie wody zapewnia, że rezultat będzie w optymalny sposób dostosowany do potrzeb danego zakładu. Główne kryteria polegają na typie i wielkości zanieczyszczenia, materiale i geometrii czyszczonej części oraz wymaganemu stopniowi czystości.
Na tej zasadzie można dokonać wstępnego wyboru spośród następujących środków: perchloroetylen, niechlorowcowane węglowodory, rozpuszczalniki polarne lub środki myjące na bazie wody. Perchloroetylen jest chlorowanym węglowodorem o podobnych właściwościach rozpuszczających, ale mniej groźnym. Niechlorowcowane węglowodory są mieszankami, które różnią się jeśli chodzi o ich skład i zakres temperatur wrzenia, np. izoparafina. Rozpuszczalniki polarne oparte na zmodyfikowanych alkoholach posiadają właściwości rozpuszczające wodę i tłuszcz, co sprawia, że są przydatne do usuwania połączonych typów zanieczyszczeń. Środki myjące na bazie wody są dostępne w formie neutralnych, kwasowych i zasadowych preparatów.

Wszystkie maszyny myjące Dürr Ecoclean są wyposażone w zamkniętą komorę roboczą. Jednocześnie dzięki wbudowanemu obwodowi oczyszczającemu rozpuszczalnik może być rozprowadzany w zamkniętym obwodzie, więc jego zużycie zmniejszy się znacząco w porównaniu do otwartego lub wpółzamkniętego procesu.
Autoryzacja TRI do dalszego użycia
Wyjątki od wymaganego zastąpienia TRI są możliwe tylko w aplikacjach, gdzie z powodów technicznych lub ekonomicznych, TRI nie można zastąpić przed datą wycofania lub w ogóle. W podaniu o autoryzację należy przedstawić obszerne dowody potwierdzające przedsięwzięte kroki w celu zastąpienia substancji. Dlatego aplikant powinien na przykład przedłożyć wyniki testów mycia pokazujące, że nie można osiągnąć właściwej jakości mycia przy pomocy alternatywnego rozpuszczalnika. Ważnym technicznym powodem może być również fakt, że produkty wrażliwe na temperaturę wykluczają użycie rozpuszczalników z wyższą temperaturą wrzenia. Powodem ekonomicznym natomiast może być fakt, że proces mycia przeszedł certyfikację - zwykle przy wielkich kosztach i staraniach - u innej firmy i jego ponowna certyfikacja z innym rozpuszczalnikiem byłaby ekonomicznie nierozsądna. Co więcej, prośba o autoryzację musi zawierać szczegółowe informacje o zadaniach mycia oraz użyciu TRI i sposobach obchodzenia się z nim. Należy też udowodnić, że ryzyko związane z użyciem tego rozpuszczalnika jest w odpowiedni sposób kontrolowane.






