Wa3 - bardzo dokładne oczyszczenie powierzchni wodą pod wysokim ciśnieniem. Powierzchnia oceniana nieuzbrojonym okiem musi być całkowicie wolna od widocznej rdzy, plam oleju, smarów, brudu, wcześniej nałożonych powłok malarskich i obcych substancji. Widoczne mogą być odbarwienia powierzchni w postaci lekkich plamek o dobrej przyczepności na tych fragmentach powierzchni, gdzie wystąpiła korozja wżerowa.
Dla oceny stanu powierzchni oczyszczonych wodą pod ciśnieniem norma przewiduje trzy stopnie nasilenia rdzy nalotowej:
FRA - lekka rdza nalotowa – powierzchnia wykazuje małe ilości żółto-brązowej rdzy nalotowej, poprzez którą widoczne jest podłoże stalowe. Rdza może występować w postaci plam lub może być równomiernie rozłożona na całej powierzchni lecz zawsze musi charakteryzować się dużą przyczepnością i nie można jej usunąć poprzez lekkie wycieranie tkaniną.
FRB - średnia rdza nalotowa – warstwa żółto-brązowej rdzy na powierzchni zaciemnia oryginalne podłoże stalowe i wykazuje obniżoną przyczepność. Rdza może być równomiernie rozłożona lub występować w postaci plam o umiarkowanej przyczepności ocenianej na podstawie śladów na tkaninie po lekkim przetarciu powierzchni.FRC - intensywna rdza nalotowa – warstwa żółto-brązowej rdzy na powierzchni całkowicie zaciemnia oryginalne podłoże stalowe i wykazuje niską przyczepność.
Rdza może być równomiernie rozłożona lub występować w postaci plam o niskiej przyczepności do podłoża, ocenianej na podstawie znacznych śladów na tkaninie, po lekkim przetarciu powierzchni.
Fot. 1. Zestawienie wzorców stopni oczyszczania stali wodą wg WOMY.
Wzorce dotyczące mokrego piaskowania opracowały jedynie wspólnie amerykańska organizacja antykorozyjna SSPC i NACE jako normę: „Guide and Reference Photographs for steel Surface Prepared by Wet Abrasive Blast Cleaning SSPC VIS 5/ NACE VIS 9”, opublikowana w 2001 roku (SSPC Publication 01-06. NACE Item No. 22018. ISBM I – 889060-57-7).
Wzorce pokazuje fotografia 2.
Fot. 2. Wzorce czystości powierzchni po piaskowaniu mokrym według SSPC VIS 5/ NACE VIS 9.
Stopnie WAB – 6 odpowiadają stopniom czystości Sa 2 a WAB – 10 stopniom Sa 2½.
Proekologiczność mokrych systemów obróbki strumieniowo-ściernej powierzchni
Wszystkie te metody obniżają pylenie na stanowisku pracy obróbki strumieniowo ściernej od 90% przy metodach zwilżania ścierniwa, 95% przy Kwikblast®Systemie i Systemie Torbo oraz do 100% przy czyszczeniu samą wodą. Zbędne są więc wszystkie systemy wentylacyjne na stanowisku pracy. Ogranicza się ilość powstawania odpadu przy czyszczenia samą wodą pod wysokim ciśnieniem do zanieczyszczeń zdejmowanych z powierzchni oczyszczanych. Wyposażenie w urządzenia do czyszczenia poziomych i pionowych powierzchni zaopatrzonych w system jednoczesnego odsysania wody i zanieczyszczeń rozwiązuje wszelkie problemy ochrony środowiska. Metoda ta nie chropowaci jednak powierzchni. Odpad ścierniwa w metodzie Kwikblast®System spada nie dalej niż w promieniu 3 m od miejsca oczyszczania, co stwarza warunki do jego łatwego zebrania. Znane są już metody oddzielania zanieczyszczeń od ścierniwa, co pozwala na ponowne zastosowanie ścierniwa wielokrotnego użytku, jakim jest granat lub elektrokorundy.
Zakres zastosowania poszczególnych metod obróbki strumieniowo-ściernej powierzchni
Tablica 3 pokazuje zakres zastosowań poszczególnych technik czyszczenia powierzchni. Wynika z niej, że system KWIKBAST i TORBO są najbardziej uniwersalnymi metodami oczyszczania powierzchni. Do tablicy 4 są dodane wielkości zużycia piasku i wody przez Kwikbast®system w tych samych dziedzinach zastosowań, jakie podał producent TORBO. W tabeli tej dane odnośnie systemu TORBO nie są moim zdaniem realne. Dowodzą tego dane przedstawione przez TORBO w innym źródle. Oba źródła zacytowałem w poprzednim artykule o mokrym piaskowaniu. Wykazane bowiem przez TORBO w tabeli 4 zużycie 200 kg/h ścierniwa przy czyszczeniu stali, w tabeli dotyczącej zaleceń technologicznych TORBO podaję ilość znacznie od niej odbiegającą, bo 900 kg/h. Zamieściłem jednak tę tabelę, bo nikt inny nie opracował takich wartości porównawczych z innymi systemami obróbki mokrej i suchej. Z tabeli tej można wysnuć wniosek, że zwilżanie ścierniwa dyszą zraszającą nie prowadzi do zmniejszenia zużycia ścierniwa w stosunku do suchego piaskowania. Czyszczenie strumieniem wody z zasysanym inżektorowo ścierniwem daje pewne oszczędności zużywanego ścierniwa lecz wydajność czyszczenia jest znikoma. Czyszczenie samą wodą pod ciśnieniem wymaga stosowania maksymalnych ciśnień, aby uzyskać wydajność czyszczenia na poziomie 50% wydajności suchego piaskowania. Dopiero doprowadzenie sprężonego powietrza do powodowania ruchu obrotowego dyszy obrotowej urządzeń typu TWC i HPJW lub podawanie ścierniwa do strugi wodnej u wylotu dyszy poprzez strumień sprężonego powietrza pozwala na uzyskiwanie wydajności dorównujących tradycyjnemu piaskowaniu (μ-jet). Następuje jednak wtedy dwukrotny wzrost zużycia ścierniwa na oczyszczenie 1 m2 powierzchni oczyszczanej. Należy też zauważyć, iż dodanie inżektorowo ścierniwa do strumienia wody pod ciśnieniem 50 MPa powoduje ponad dwukrotne przyśpieszenie procesu oczyszczania w stosunku do czyszczenia samą wodą pod takim samym ciśnieniem.
