Zapewnienie wymaganych środków ochronnych osiąga się głównie poprzez użytkowanie urządzeń w linii lakierniczej zgodnie przeznaczeniem. W trakcie napylania w pyłowej atmosferze wybuchowej nie powinny występować wymienione poniżej źródła zapłonu poprzez zalecane środki ochrony:
1. Urządzenia elektryczne
Urządzenia elektryczne powinny być lokalizowane w takich miejscach i w taki sposób, aby wydzielające się w czasie ich eksploatacji ciepło mogło być swobodnie odprowadzane do otaczającej przestrzeni. Iskry elektryczne mogą być wytwarzane na skutek: o załączania i wyłączania o poluzowania połączeń o prądów błądzących.
Środki ochrony
Urządzenia elektryczne w atmosferach wybuchowych są przedmiotem wymagań Dyrektyw 94/9/WE, 98/37/WE i norm (min. EN 50050, EN 50053-2, 50177)
2. Elektryczność statyczna (wyroby niemetalowe)
W określonych warunkach iskrowe wyładowania elektryczności statycznej mogą powodować zapłon. Wyładowanie z naładowanych izolowanych części przewodzących łatwo może prowadzić do wytworzenia iskier zapalających. W przypadku naładowanych elementów wykonanych z materiałów nieprzewodzących - dotyczy to głównie tworzyw sztucznych, ale również pewnych innych materiałów - możliwe jest wystąpienie wyładowań snopiastych. W specjalnych przypadkach, podczas szybkich procesów rozdziału (np. taśmy przesuwające się na wałkach) lub w wyniku kombinacji materiałów przewodzących i nieprzewodzących, możliwe są również rozprzestrzeniające się wyładowania snopiaste. Mogą również występować wyładowania koronowe od materiałów składowanych luzem oraz wyładowania z obłoków pyłu.
Środki ochrony
Wyroby niemetalowe użytkowane w strefach zagrożenia wybuchem powinny być wykonane z materiałów nie gromadzących na swej powierzchni niebezpiecznych ładunków elektrostatycznych.
Wszystkie kategorie: Najważniejszym środkiem ochronnym jest połączenie wszystkich elementów przewodzących, które mogłyby się niebezpiecznie naładować i ich uziemienie. Ten środek ochronny nie jest jednak wystarczający, kiedy obecne są materiały nieprzewodzące. W tym przypadku powinno się unikać niebezpiecznych poziomów naładowania elementów niemetalowych o właściwościach nieprzewodzących, włączając w to pyły.
Wyrób niemetalowy jako element kategorii 1: Eliminowanie wyładowania mogącego spowodować zapłon nawet w rzadko występujących stanach awaryjnych.
Wyrób niemetalowy jako element kategorii 2: Wyładowania mogące spowodować zapłon nie zdarzają się w trakcie użytkowania linii lakierniczej, włączając w to operacje konserwacji i czyszczenia lub podczas wadliwego działania mogącego normalnie wystąpić.
Wyrób niemetalowy jako element kategorii 3: Z reguły środki inne niż wymagane uziemienie są konieczne tylko wtedy, gdy często występują wyładowania mogące spowodować zapłon (np. brak uziemienia elementów przewodzących elektrostatycznego pistoletu do napylania).
3. Prądy błądzące, katodowa ochrona przed korozją
Prądy błądzące mogą płynąć w elementach przewodzących elektryczność:
prądy powrotne w systemach elektroenergetycznych (np. w sąsiedztwie kolei elektrycznej),
w wyniku zwarcia albo doziemienia z powodu uszkodzeń;
w wyniku indukcji magnetycznej (np. ze względu na sąsiedztwo zestawu do napylania z silnymi prądami);
w wyniku uderzenia pioruna.
Jeżeli elementy przewodzące zdolne do przewodzenia prądów błądzących są rozłączane, łączone lub mostkowane, to:
niewielka różnica potencjału może spowodować iskry (pyłowa atmosfera wybuchowa może ulec zapłonowi),
nagrzanie się ścieżek przewodzących.
W przypadku zastosowania ochrony przed korozją metodą katodową z przyłożonym napięciem wyżej wymienione ryzyko zapłonu również jest możliwe. Jeżeli stosuje się anody ochronne, ryzyko zapłonu z powodu iskier elektrycznych jest mało prawdopodobne, chyba że anody wykonane są z aluminium lub magnezu.
Środki ochronne
Wszystkie kategorie: Stosowanie specjalnych środków ochronnych w przypadku zestawu do napylania z przyłożonym napięciem, z ochroną katodową przed korozją.
