Aktualności i przegląd rynku

p>Dla małych i średniej wielkości firm zakup nowego systemu lakierniczego jest jedną z ważniejszych inwestycji. Ewentualne korzyści, możliwości oraz ryzyko muszą być zawczasu dokładnie przeanalizowane, a argumenty dla banku za koniecznością zakupu muszą być bardziej przekonujące niż kiedykolwiek. Dla firmy Eisenmann + Bähr, która ma siedzibę w Vilingen-Schwenningen w Schwarzwaldzie na południu Niemiec, pojawiało się coraz więcej nowych powodów przemawiających za zakupem nowego systemu lakierniczego. Wśród klientów firmy są między innymi firmy zajmujące się budową maszyn, inżynierią medyczną i hi-fi, producenci urządzeń gospodarstwa domowego oraz dostawcy dla przemysłu samochodowego.

Dostawa gwarantowana, niezawodny proces

Odkąd jednym z najważniejszych czynników w zdobywaniu nowych klientów jest niezawodność procesu, firma zainwestowała w nowe urządzenie lakiernicze firmy Sprimag. Za inwestycją przemawiały konkretne argumenty. Firma musiała być bardziej elastyczna, a z jednym tylko automatycznym systemem nie była w stanie zapewnić dostawy dużej ilości elementów. Jeśli system ulegał awarii, firma nie była w stanie dotrzymać terminów dostaw do klientów. Jednak czynnikiem ostatecznie przemawiającym za nową inwestycją była decyzja producenta żelazek o znaczącym zwiększeniu produkcji i wymóg lakierowania widocznych części plastikowych elementów żelazka.

Firma chciała również w przyszłości móc przetwarzać różnego rodzaju części dla klientów z większej liczby sektorów przemysłowych. Konieczna była również elastyczność w takim stopniu, aby możliwe było stosowanie zarówno lakierów rozpuszczalnikowych, jak i wodnych. Nowe urządzenie wentylujące miało zapewniać zarówno czystość powietrza, jak i odpowiedni poziom wilgotności, dzięki któremu firma oferowałaby określony, wysoki poziom jakości lakierowania. Kolejną przesłanką była aktualizacja systemu na potrzeby wstępnej obróbki części plastikowych. Istniejący wodny system czyszczenia wymagał osobnej maszyny, co sprawiało, że transport części do instalacji lakierniczej podwajał pracę pracowników. Połączenie w jednym urządzeniu kabiny jonizującej i ogniowego systemu oczyszczania miałoby znacząco zredukować ilość pracy. Firma chciała również radzić sobie z lakierowaniem trójwarstwowym przy jednym przejściu.

Czyszczenie ogniowe zamiast wodnego

Nowe łańcuchowe urządzenie jest tak zaprojektowane, żeby lakierować części na maksimum pięciu trzpieniach obrotowych na minutę. Czas cyklu jest w znacznej mierze zdeterminowany prędkością lakierowania robota i szybkością schnięcia. Nowa maszyna jest obecnie wykorzystywana do lakierowania trzech różnych osłon ciepłochronnych i czterech różnych plastikowych pierścieni dla przemysłu samochodowego. Nieczyszczone plastikowe części są dostarczane w koszach z siatki drucianej i ręcznie nakładane na trzpień. W maszynie są odmuchiwane zjonizowanym powietrzem. Podczas tego procesu trzpienie obracają się, aby zapewnić dostęp powietrza do każdej strony elementu.

Następnym etapem jest czyszczenie ogniowe, odbywające się przy użyciu dwóch palników po obu stronach obracającego się trzpienia. Proces trwa dziewięć sekund.

Części są później lakierowane sześcioosiowym robotem produkcji firmy Stäubli, wyposażonym w trzy pistolety natryskowe HVLP. Specjalne oprogramowanie zainstalowane w robocie pozwala na kontrolowanie ilości farby. Obracające się trzpienie z trójwymiarowymi elementami muszą być dokładnie ustawione, aby robot mógł pracować poprawnie. Precyzyjne ustawienie trzpieni i obracanie ich podczas procesu lakierowania gwarantuje pokrycie wszystkich powierzchni.

Podczas początkowej fazy planowania firma musiała zadecydować, czy wybrać robota czy trzyosiową aplikację. Decyzję podjął jakoby za nich producent żelazek, który zażądał częściowego lakierowania osłon ciepłochronnych. Bez robota nie byłoby to możliwe. Wymagania dotyczące powłok są również niezwykle wysokie. Test temperaturowy na polakierowanej powierzchni osłony (cztery godziny w temperaturze 200°C) nie może dawać żadnych zmian w kolorze i adhezji powłoki na widocznej powierzchni. Szwajcarski producent farb Kabe wyprodukował specjalny 2K lakier rozpuszczalnikowy. Powietrze w układzie wentylacyjnym jest filtrowane, ogrzewane i nawilżane przy użyciu wymiennika ciepła do temperatury 20°C, a następnie doprowadzane do kabiny lakierniczej i obszaru jonizacji oraz parowania.

Droga pomiędzy kabiną lakierniczą a suszarką została tak zaprojektowana, aby lakier mógł schnąć przez około siedem minut. Powłoka trafia potem do pieca suszarniczego. Po suszeniu elementy trafiają do obszaru chłodzącego, gdzie zasysane z zewnątrz powietrze krąży w obiegu. Ogrzane powietrze jest potem wypuszczane na wysokości dachu. Części są zdejmowane i sprawdzane przez dwóch pracowników.

Nowe urządzenie pozwoliło firmie Eisenmann + Bähr prawie podwoić wydajność. Dodatkowo mniej niż 2% elementów wymaga obróbki wykończeniowej, podczas gdy przy urządzeniu trzyosiowym wielkość ta wynosiła 15%. Zużycie farby zostało również zredukowane o 70% w porównaniu z poprzednią maszyną. Małe cykle produkcyjne nie są opłacalne przy tej instalacji, ponieważ przygotowanie indywidualnych uchwytów generuje koszty, chociaż już nie tak znaczące.

Firma Eisenmann + Bähr ma teraz znacznie większy komfort w planowaniu zmian i działania maszyny, ponieważ nie potrzeba już wykwalifikowanego lakiernika, a wkładać i zdejmować elementy mogą różne ekipy.

Nowa maszyna kosztowała firmę 520.000 euro. Eisenmann + Bähr planuje, że zakup zwróci się w ciągu 3,5 roku przy dwuzmianowej pracy (16 godzin).

Przygotowano na podstawie artykułu

JOT International Surface Technology

czerwiec 2004