Od 2005 roku zgodnie z odpowiednimi dyrektywami UE obowiązywać będą w Polsce zaostrzone przepisy dotyczące emisji materiałów lotnych do atmosfery. Chcąc dostosować się do nowych przepisów należy już dzisiaj pomyśleć o zmniejszeniu emisji materiałów lotnych poprzez stosowanie farb o wysokiej zawartości części stałych i niskiej zawartości rozpuszczalników rozcieńczalników.

Nowym wymaganiom są wstanie sprostać dwie podstawowe rodziny farb (oczywiście rodzajów farb jest znacznie więcej): wodorozcieńczalne i chemoutwardzalne. Tym razem zajmiemy się omówieniem farb i lakierów chemoutwardzalnych - sposobem ich aplikacji, przygotowaniem do użycia oraz kalkulacją inwestycji, jakie należałoby poczynić w celu obniżenia kosztów produkcji.
Jeśli firma zdecyduje się na farby, lakiery 2-K (np. poliuretany, epoksydy, poliestry, akryle itp.), to musi dokładnie zapoznać się z kartą DTR danego produktu. Szczególną uwagę powinna zwrócić na proporcję mieszania (objętościowa lub wagowa) i tzw. ,,czas życia" - zdolność do wykorzystania mieszaniny do aplikacji. Te parametry są bardzo ważne dla doboru urządzeń do aplikacji. Istotnymi czynnikami jest również czas wiązania (polimeryzacji) i czas, po upływie którego można obrabiać mechanicznie pomalowany wcześniej detal; istotna jest także zawartość części stałych, która po odparowaniu rozpuszczalników i rozcieńczalników pozostanie na detalu.
Następnym krokiem jest kalkulacja, czy warto zainwestować w urządzenie dozująco-mieszające i w jakiej technologii aplikacji ma ono pracować.W ofercie firmy KREMLIN proponujemy kilka technologii aplikacji, które charakteryzują się odmienną ratą naniesienia i wykorzystania medium użytego do aplikacji. Dla użytkownika ma to bardzo duże znaczenie, ponieważ w momencie wyboru danej technologii decyduje on o kosztach produkcji (wykończenia powierzchni).
Czynnikiem determinującym do podjęcia wyboru, czy warto nabyć urządzenia do aplikacji i mieszania 2-K, jest ilość wykorzystywanej w procesie produkcyjnym farby i lakierów. Z pewnością zakłady, które w praktyce wykorzystują jednorazowo ok. 2,5-7,5 l mieszaniny, i średnia cena nie przekracza 35 PLN, nie mają powodu do inwestowania w tego typu inwestycje, ponieważ jej zwrot trwałby około 2-3 lat. Mogą jedynie zdecydować się na zakup nowoczesnych pistoletów zasilanych grawitacyjnie (kubek górny) lub ciśnieniowo (zbiornik ciśnieniowy lub pompa o bardzo małej hydraulice), o wysokiej sprawności transferu medium na detal.
Zakłady, których zapotrzebowanie na produkty chemoutwardzalne jest większe niż 200 litrów miesięcznie, powinny zastanowić się i oszacować koszty związane z procesem wykończenia i zabezpieczenia powierzchni.Chcąc oszacować koszty należy odpowiedzieć na pytanie: jaka jest obecnie ilość wykorzystanej farby, lakieru w skali miesiąca? W przypadku materiałów jednoskładnikowych należy podać ilość litów, sprawdzić w karcie DTR zawartość części stałych lub przeprowadzić próby polegające na zważeniu detalu "przed" i "po" malowaniu w celu określenia rzeczywistej wartości użytego medium:
W przypadku, gdy na detalu pozostało około 10-15% ilości medium, którą zużyliśmy do wymalowania, warto zaprosić do siebie firmę oferującą farby chemoutwardzalne i przeprowadzić próby wspólnie z technikiem od sprzętu lakierniczego w celu porównania wyników: o ilość materiału bazowego o ilość katalizatora o ilość rozpuszczalnika o ilość rozcieńczalnika. Podać ilość metrów kwadratowych wymalowanych "na gotowo" i przeliczyć wydajność farby na 1 m2.
Mając określoną średnią wydajność farby należy przeprowadzić próby produkcyjne. Przygotować określoną ilość detali i dokonać pomiaru powierzchni (zważyć przed aplikacją). Przygotować farbę lub lakier w odpowiedniej proporcji (zalecanej przez dostawcę), zmierzyć lepkość i zważyć. Wymalować przygotowaną ilość medium, tak aby detale uzyskały pożądaną jakość, zmierzyć grubość powłoki na mokro (grzebień), zważyć detale bezpośrednio po aplikacji i w momencie osiągnięcia pyłosuchości. Skonfrontować realne zużycie farby do uzyskanych wcześniej wyników.
W przypadku uzyskania raty naniesienia na sucho poniżej 25%, warto przyjrzeć się bliżej procesowi aplikacji, jak również samemu medium.
W przypadku dużych rozbieżności pomiędzy wynikami należy sprawdzić, dlaczego są tak duże straty materiałów malarskich. Z naszego doświadczenia wynika, iż lakiernicy przygotowują często za duże porcje mieszaniny, dolewają za dużo utwardzacza lub katalizatora, zużywają znaczne ilości rozpuszczalnika i rozcieńczalnika w celu przedłużenia żywotności mieszanki i obniżenia lepkości. W skrajnych przypadkach doprowadzają przez swoje roztrzepanie do zmarnowania mieszaniny i sprzętu lakierniczego, gdy farba całkowicie spolimeryzuje.






