26. Międzynarodowy Kongres Emalierski stał się centralnym punktem debaty nad przyszłością całego sektora emalierskiego. Warto podkreślić, że bazując na bogatej tradycji, środowisko wyraźnie widzi dziś potrzebę transformacji technologicznej i środowiskowej. Głównym celem wydarzenia była integracja ekspertów z dosłownie całego świata. Równie ważną korzyścią wydarzenia okazała się możliwość zacieśnienie współpracy między jednostkami badawczymi a przemysłem. Szczególnie w obliczu stale zaostrzających się ram prawnych.
Wydarzenie to o globalnym zasięgu pozwoliło spojrzeć na branżę z perspektywy różnych regionów globu. Jak się okazuje, każdy z nich mierzy się z zupełnie innymi wyzwaniami i wykazuje inną dynamikę rozwoju. Z jednej strony widzimy, że rynek emalierski w Europie znajduje się obecnie w fazie stagnacji. Z drugiej strony, w rejonie Azji, Północnej Afryki oraz Ameryki Południowej sygnały rozwoju są znacznie bardziej widoczne.
Tegoroczny kongres miał również szczególne znaczenie dla Polski. Podczas całego wydarzenia wielokrotnie podkreślano rolę naszego kraju jako ważnego ośrodka przemysłu emalierskiego w Europie. Szczególne uznanie zyskała działalność Stowarzyszenia Polskiego Przemysłu Emalierskiego (SPPE), które na tle innych europejskich organizacji wyróżnia się aktywnością, zaangażowaniem w rozwój branży oraz skutecznością w integrowaniu środowiska przemysłowego i naukowego. Już podczas uroczystego otwarcia kongresu przedstawicielom SPPE złożono gratulacje za dotychczasową działalność i wkład w rozwój europejskiego sektora emalierskiego.
Warto również zaznaczyć, że jeszcze przed rozpoczęciem kongresu odbyły się spotkania i debaty organizowane przez European Enamel Association (EEA), zrzeszającą europejskie stowarzyszenia emalierskie, oraz przez International Enamel Institute (IEI) – międzynarodową organizację reprezentującą środowisko emalierskie na świecie. Tegoroczne obrady miały charakter wyjątkowy, ponieważ po raz pierwszy Polska posiadała podczas nich własną reprezentację i możliwość aktywnego uczestnictwa w dyskusjach dotyczących kierunków rozwoju branży. Był to istotny krok w budowaniu pozycji polskiego sektora emalierskiego na arenie międzynarodowej oraz potwierdzenie rosnącego znaczenia Polski w globalnym środowisku emalierskim.Główne zagadnienia merytoryczne kongresu to między innymi:
- Nowe ramy regulacyjne. Kluczowym wyzwaniem branży jest implementacja zaktualizowanej dyrektywy o wodzie pitnej, która wymusza opracowanie i wdrożenie nowych fryt. Muszą one charakteryzować się wysoką stabilnością chemiczną, minimalizującą migracje pierwiastków w temperaturach sięgających 85°C.
- Strategie dekarbonizacji. Analizowano wpływ systemów handlu emisjami (ETS 1 i ETS 2) na konkurencyjność branży oraz bariery techniczne związane z przejściem na paliwa alternatywne.
- Gospodarka o obiegu zamkniętym. Podkreślono trwałość powłok emalierskich szczególnie w zastosowaniach architektonicznych (cykl życia powyżej 50 lat) jako ekologiczną alternatywę dla powłok organicznych. Podkreślano możliwość eliminacji substancji niebezpiecznych przy zastosowaniu powłok emalierskich.
- Innowacje materiałowe. Zaprezentowano wyniki badań nad emaliami wzmacnianymi płatkami stali 316L. Dodatek ten, w świetle przeprowadzonych badań poprawia wytrzymałość mechaniczną powłok. Kolejną zaprezentowaną nowością była emalia przeciwporostowa przeznaczone dla wymienników ciepła chłodzonych wodą morską.
- Cyfryzacja i automatyzacja: Omówiono inteligentne systemy podawania proszku (IPS), cyfrowy druk ceramiczny oraz wykorzystanie bliźniaków cyfrowych (Digital Twins) do symulacji procesów cieplnych zachodzących w piecach emalierskich.
- Zaawansowana analityka: Przedstawiono fototermiczną radiometrię laserową jako precyzyjną, bezdotykową metodę pomiaru grubości powłok w czasie rzeczywistym, zapobiegającą defektom przed energochłonnym procesem wypalania
